fotografia ślubna

556 – Georg Fabricius zauważył, iż chlorek srebra zaczernia się u dołu wpływem promieni słonecznych.
1724 – światłoczułość azotanu srebra zaobserwował Johann Heinrich Schulze.fotograf Gdańsk
1725 – w Halle Johann Heinrich Schulze uzyskał zupa przekształcenie obrazu na emulsji światłoczułej sporządzonej z chlorku srebra na podkładzie z białej kredy.
Spreparowana stosownie kreda posłużyła jak fundament mająca umożliwić w miarę równomierne pokrycie materiału podkładowego emulsją. W charakterze obrazu do odwzorowania użył nieprzeźroczystego materiału, w którym wyciął szablony. Odtąd naświetlał emulsję na słońcu dzięki te szablony. W ten postępowanie uzyskał główny, acz nie dający się coraz zaobserwować, obraz fotograficzny.
1826 lub 1827 – powstała pierwsza zdjęcie, stworzona za sprawą Francuza Josepha-Nicéphore’a Niepcego na wypolerowanej płycie metalowej
Jako substancję światłoczułą wykorzystał on asfalt syryjski – zależności bitumiczne wytworzone spośród ropy naftowej. Otrzymane za sprawą niego zwolnienie było aczkolwiek nadzwyczaj niedoskonałe.
1839 – rok kalendarzowy uznawany za właściwą datę wynalezienia fotografii. Francuz Louis Jacques Daguerre zademonstrował Akademii Francuskiej odwołanie fotograficzne otrzymane na warstewce jodku srebra, powstałej w wyniku działania pary jodu na wypolerowaną płytę miedzianą pokrytą srebrem.
Metoda Daguerre’a, zwana od momentu nazwiska twórcy dagerotypią, pozwalała na otrzymanie poprawnego zdjęcia, jednakże przeciwnie w jednym egzemplarzu, albowiem utworzony na płytce dzieło malarskie był od czasu razu obrazem pozytywowym.
w tym samym czasie powyżej otrzymywaniem obrazów tworzonych przy użyciu światło pracował angielski uczony William Henry Fox Talbot.
Naświetlając w ciemni optycznej papier powleczony jodkiem srebra uzyskał on – po wywołaniu kwasem galusowym – dzieło malarskie negatywowy, w którym jasnym miejscom fotografowanego przedmiotu odpowiadał asfalt strąt srebra. Od tego czasu, naświetlając za sprawą ten minus arkusz papieru zakryty warstewką chlorku srebra, otrzymywał obraz pozytywowy w dowolnej liczbie odbitek.
1839 – John Herschel na objaśnienie procesu opracowanego z wykorzystaniem Talbota wprowadził termin fotografia.
Technika fotografii rozwijała się od chwili tego momentu niezmiernie błyskawicznie. Obecnie lada dzień powierzchowny srebrne lub arkusze papieru zastąpiono płytkami szklanymi powleczonymi warstwą światłoczułą. Pobieżny te preparowano tuż przed wykonaniem zdjęcia, co wymagało przenośnej ciemni fotograficznej, w której jest dozwolone było przeprowadzić tego zabiegu.

1861 – fizykowi Jamesowi Clerkowi Maxwellowi udało się utrzymywać się pierwszą trwałą fotografię barwną.
1907 – bracia Lumière wprowadzili na bazar zupa płyty aż do fotografii barwnej, Autochrome. ówczesny one wyprodukowane na bazie barwionej skrobi ziemniaczanej.
1935 – wprowadzono aż do sprzedaży najwyższy nowoczesny trójwarstwowy klisza kolorowy – Kodachrome.
większość współczesnych filmów barwnych, pomijając Kodachrome, wykorzystuje technologię stworzoną dla filmu Agfacolor w 1936.
od 1963 – jest osiągalny fotografia ślubnabłyskawiczny materiał barwny firmy Polaroid Corporation.
Fotografia pojawiła się na ziemiach polskich obecnie w roku 1839, gdy owo Kurier Warszawski wydrukował ogłoszenie firmy Fraget oferującej aparaty aż do dagerotypii. Rok w przyszłości w Poznaniu zaś w Warszawie pojawiły się ilustrowane broszury poświęcone dagerotypii.
fotograf Gdańsk
Początek przemysłu fotograficznego na ziemiach polskich to rok 1887, jak chemik Piotr Lebiedziński założył w Warszawie fabrykę papierów fotograficznych FOTON. W 1899, także w Warszawie, powstała fabryka aparatów fotograficznych natomiast obiektywów FOS.