fotografia ślubna

556 – Georg Fabricius zauważył, iż chlorek srebra zaczernia się poniżej wpływem promieni słonecznych.
1724 – światłoczułość azotanu srebra zaobserwował Johann Heinrich Schulze.fotograf Gdańsk
1725 – w Halle Johann Heinrich Schulze uzyskał pierwsze odwzorowanie obrazu na emulsji światłoczułej sporządzonej z chlorku srebra na podkładzie z białej kredy.
Spreparowana należycie kreda posłużyła jako podłoże mająca dać możliwość w miarę równomierne wierzch materiału podkładowego emulsją. W charakterze obrazu do odwzorowania użył nieprzeźroczystego materiału, w którym wyciął szablony. Potem naświetlał emulsję na słońcu za pośrednictwem te szablony. W ten sposób uzyskał wiodący prym, atoli nie dający się jeszcze ułowić wzrokiem, obraz fotograficzny.
1826 albo 1827 – powstała pierwsza zdjęcie, stworzona przez Francuza Josepha-Nicéphore’a Niepcego na wypolerowanej płycie metalowej
Jako substancję światłoczułą wykorzystał jego osoba czarnoskóry syryjski – związki bitumiczne wytworzone z ropy naftowej. Otrzymane przy użyciu niego dymisja było natomiast niesłychanie niedoskonałe.
1839 – rok uznawany w ciągu właściwą datę wynalezienia fotografii. Karaczan Louis Jacques Daguerre zademonstrował Akademii Francuskiej dymisjonowanie fotograficzne otrzymane na warstewce jodku srebra, powstałej w wyniku działania pary jodu na wypolerowaną płytę miedzianą pokrytą srebrem.
Metoda Daguerre’a, zwana od czasu nazwiska twórcy dagerotypią, pozwalała na otrzymanie poprawnego zdjęcia, niemniej jednak owszem w jednym egzemplarzu, jako że utworzony na płytce obraz był od czasu razu obrazem pozytywowym.
w tym samym czasie ponad otrzymywaniem obrazów tworzonych dzięki blask pracował angielski uczony William Henry Fox Talbot.
Naświetlając w ciemni optycznej papier powleczony jodkiem srebra uzyskał on – po wywołaniu kwasem galusowym – dzieło malarskie negatywowy, w którym jasnym miejscom fotografowanego przedmiotu odpowiadał czarny strąt srebra. Następny, naświetlając dzięki ten minus arkusz papieru osłonięty warstewką chlorku srebra, otrzymywał dzieło malarskie pozytywowy w dowolnej liczbie odbitek.
1839 – John Herschel na objaśnienie procesu opracowanego przez Talbota wprowadził czas fotografia.
Technika fotografii rozwijała się odkąd tego momentu niezmiernie szybko. Już wkrótce pobieżny srebrne ewentualnie arkusze papieru zastąpiono płytkami szklanymi powleczonymi warstwą światłoczułą. Krótki te preparowano tuż poprzednio wykonaniem zdjęcia, co wymagało przenośnej ciemni fotograficznej, w której jest dozwolone było wypełnić tego zabiegu.

1861 – fizykowi Jamesowi Clerkowi Maxwellowi udało się być w użyciu pierwszą trwałą fotografię barwną.
1907 – bracia Lumière wprowadzili na targ pierwsze płyty aż do fotografii barwnej, Autochrome. Uprzedni one wyprodukowane na bazie barwionej skrobi ziemniaczanej.
1935 – wprowadzono aż do sprzedaży największej rangi współczesny trójwarstwowy celuloid chromatyczny – Kodachrome.
większość współczesnych filmów barwnych, niezależnie od Kodachrome, wykorzystuje technologię stworzoną w celu filmu Agfacolor w 1936.
od 1963 – jest osiągalny fotografia ślubnanie cierpiący zwłoki towar chromatyczny firmy Polaroid Corporation.
Fotografia pojawiła się na ziemiach polskich natychmiast w roku 1839, jak to Dziennik Warszawski wydrukował zapowiedź firmy Fraget oferującej aparaty aż do dagerotypii. Rok później w Poznaniu a w Warszawie pojawiły się ilustrowane broszury poświęcone dagerotypii.
http://fokus.com.pl
Początek przemysłu fotograficznego na ziemiach polskich to rok 1887, gdy chemik Piotr Lebiedziński założył w Warszawie fabrykę papierów fotograficznych FOTON. W 1899, oraz w Warszawie, powstała wytwórnia aparatów fotograficznych tudzież obiektywów FOS.